സിനിമയിലെ രാഷ്ട്രീയം - വിയർക്കുന്നവന്റെ വയറും ആകുലതകളും

സിനിമയെ കേവലം ഒരു കലാരൂപമായോ വിനോദമായോ മാത്രം കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. 'എമ്പുരാൻ' വന്നാലും 'കേരള സ്റ്റോറി' വന്നാലും ഒരു സാധാരണക്കാരനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് വെറും വെള്ളിത്തിരയിലെ കാഴ്ചകൾ മാത്രമാണ്. കാരണം, സിനിമ ഏതായാലും അത് കണ്ട് ഇറങ്ങുന്ന സാധാരണക്കാരന് തന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ അന്നം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ സ്വന്തം വിയർപ്പൊഴുക്കിയേ മതിയാകൂ.

നമ്മൾ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പണത്തിന്റെ ഒരംശം ടിക്കറ്റ് നിരക്കായി നൽകിയാണ് ഓരോ സിനിമയും കാണുന്നത്. നമ്മൾ നൽകുന്ന ആ ശമ്പളം പറ്റി ജീവിക്കുന്നവർ തന്നെയാണ് പിന്നീട് ഈ സിനിമകളെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ തരംതിരിച്ച് കുറ്റം പറയുന്നതും ചേരിതിരിഞ്ഞ് പോരടിക്കുന്നതും. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചായം പൂശി സിനിമകളെ കീറിമുറിക്കുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരുടെ താല്പര്യങ്ങളാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത് എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

"എന്റെ വിയർപ്പു കുറയ്ക്കാനോ എനിക്ക് നല്ല ചോറ് കിട്ടാനോ ഈ കൂട്ടർ തമ്മിൽ തർക്കിക്കുന്നതോ വാശി പിടിക്കുന്നതോ ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല."

സിനിമയിലെ രാഷ്ട്രീയം ചർച്ചയാക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിലെ കയ്പ്പേറിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ കാണാതെ പോകുന്നു. ഒരു സിനിമയെ അനുകൂലിച്ചോ പ്രതികൂലിച്ചോ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർ, സാധാരണക്കാരൻ നേരിടുന്ന വിലക്കയറ്റത്തെക്കുറിച്ചോ തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചോ ഇതേ വാശിയോടെ സംസാരിക്കാറുണ്ടോ? സിനിമയിലെ ആശയങ്ങളെപ്പറ്റി വാചാലരാകുന്നവർ, ആ വിയർപ്പൊഴുക്കുന്നവന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

സിനിമയെ സിനിമയായി കാണാനാണ് ഒരു ശരാശരി പ്രേക്ഷകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവിടെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ മതത്തിന്റെയോ വേലിക്കെട്ടുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നത് ആ ആസ്വാദനത്തെ തകർക്കാൻ മാത്രമേ സഹായിക്കൂ. വിയർപ്പൊഴുക്കി അധ്വാനിക്കുന്നവന് വേണ്ടത് സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനുള്ള സാഹചര്യമാണ്, അല്ലാതെ സിനിമയുടെ പേരിൽ പടച്ചുണ്ടാക്കുന്ന അനാവശ്യ വിവാദങ്ങളല്ല. സിനിമകൾ വരട്ടെ, പോവട്ടെ; പക്ഷേ ആത്യന്തികമായി മനുഷ്യന്റെ വിശപ്പിനും അധ്വാനത്തിനും തന്നെയാകണം മുൻഗണന.