അതിഥിത്തൊഴിലാളികളും നമ്മുടെ സാംസ്‌കാരിക പാപ്പരത്തവും

ദൂരദേശത്തുനിന്നും വയറുപിഴപ്പിനായി കേരളത്തിലെത്തി, ഭാഷാപരമായ പരിമിതികളെപ്പോലും അതിജീവിച്ച് ഒരു ചെറിയ സംരംഭം തുടങ്ങുന്ന ഒരാളെ നമ്മൾ എങ്ങനെയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്? കൊച്ചിയിൽ ചായക്കട നടത്തുന്ന അസം സ്വദേശിയായ യുവാവിനുണ്ടായ അനുഭവം ഓരോ മലയാളിയും ലജ്ജയോടെ മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കൂ. അന്യനാട്ടിൽ പോയി വിയർപ്പൊഴുക്കി ജീവിക്കാൻ കാണിക്കുന്ന ആ മനസ്സിനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നതിന് പകരം, ചായ കുടിച്ചിട്ട് പണം നൽകാതെ പറ്റിക്കുന്നതും ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കയ്യേറ്റം ചെയ്യുന്നതും ഏത് 'പ്രബുദ്ധത'യുടെ ഭാഗമാണ്?

'അതിഥി ദേവോ ഭവ' എന്ന് പ്രസംഗിക്കുന്ന നമ്മൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിലെത്തുന്ന അതിഥികളോട് കാണിക്കുന്നത് ശുദ്ധമായ ചൂഷണമാണ്. തങ്ങൾ എണ്ണത്തിൽ കുറവാണെന്ന അവരുടെ പേടിയെ മുതലെടുത്ത് മെക്കിട്ടുകയറുന്നത് പൗരുഷമല്ല, മറിച്ച് ഭീരുത്വമാണ്. അധ്വാനിച്ച് ജീവിക്കുന്നവന്റെ വിയർപ്പിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കാത്ത ഒരു സമൂഹം എങ്ങനെയാണ് പുരോഗമനവാദികൾ എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത്?

ഒരു കടയിലെ സേവനമോ പെരുമാറ്റമോ മോശമാണെന്ന് തോന്നിയാൽ അവിടെ വീണ്ടും പോകാതിരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിങ്ങൾക്കുണ്ട്. എന്നാൽ അത് അധ്വാനിക്കുന്നവന്റെ നെഞ്ചത്ത് കേറാനുള്ള ലൈസൻസല്ല.

ഭാഷ അറിയില്ല എന്നതുകൊണ്ട് ആരെയും എന്തും ചെയ്യാമെന്ന ധാരണ തിരുത്തപ്പെടണം. സ്വന്തം മണ്ണിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെ വന്ന് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവരോട് കാണിക്കുന്ന ഈ ക്രൂരത മലയാളിയുടെ സംസ്കാരത്തിന് ഏൽപ്പിക്കുന്ന മുറിവ് വലുതാണ്.

നമ്മളും ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ പോയി ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവിടെ നമുക്ക് ഇത്തരമൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായാൽ നമ്മൾ പ്രതികരിക്കില്ലേ? അന്യനാട്ടുകാരെ മാന്യമായി ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഈ മനോഭാവം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്നേഹവും പരിഗണനയും നൽകിയില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ അധ്വാനത്തെ ചൂഷണം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മാന്യതയെങ്കിലും നമ്മൾ കാണിക്കണം.